Porady » Napęd przenośników
Układy przenośników mogą tworzyć drogi transportowe. Przykładem mogą być układy transportowe w elewatorach zbożowych lub na składowiskach rud. W tego rodzaju złożonych układach są stosowane skomplikowane układy sterowania i uzależnień oraz daleko posunięta automatyzacja transportu.
Przenośniki dzieli się na przenośniki cięgnowe i bezcięgnowe.
Do przenośników cięgnowych należą następujące rodzaje przenośników:
- taśmowe, mające szereg odmian zależnie od sposobu napędzania taśmy, liczby cięgien pędnych, współpracy cięgna pędnego z taśmą, sposobu przenoszenia sił napędzających na cięgno pędne;
- członowe, mające szereg odmian, a mianowicie: płytowe, korytowe, wałkowe, wózkowe, schodkowe(schody ruchome); półkowe, kołyskowe, podwieszone;
- kubełkowe, mające odmiany następujące: proste, okrężne, przestrzenne;
- zabierakowe.
- Do grupy przenośników bezcięgnowych należy 5 następujących : rodzajów przenośników:
- grawitacyjne,
- wałkowe napędzane, z napędem indywidualnym lub centralnym, tzw. samotoki,
- śrubowe ślimakowe,
- wstrząsowe,
- z ośrodkiem nośnym: płynowe, hydrauliczne, pneumatyczne.
Przenośniki pracują zazwyczaj z jednostajną prędkością, sterowanie prędkości występuje rzadko.
Do napędu przenośników nie wymagających sterowania prędkości stosuje się silniki indukcyjne klatkowe lub pierścieniowe, przeważnie budowy zamkniętej. Do napędu przenośników wałkowych pracujących pracą nawrotną są stosowane silniki specjalnej konstrukcji. W przypadku konieczności uzyskiwania dwóch prędkości są stosowane silniki klatkowe dwubiegowe. W napędach wymagających regulacji prędkości stosuje się silniki prądu stałego pracujące w układzie Leonarda. W napędach wielosilnikowych wymagających regulacji prędkości oraz zgodnego biegu silników, np. w napędach przenośników wałkowych, stosuje się układy regulacji prędkości drogą zmiany częstotliwości napięcia zasilającego.
Rozruch przenośników odbywa się zarówno bez obciążenia jak i pod pełnym obciążeniem, przy czym normalnie wymagana jest płynność przebiegu. Z tego powodu dość często są stosowane sprzęgła indukcyjne, np. na prądy wirowe. Sprzęgła poślizgowe umożliwiają płynny rozruch przenośników, sterowanie prędkości oraz hamowanie.
Linie transportowe składają się z pewnej liczby przenośników pracujących szeregowo, przy czym częstokroć linie te mają rozgałęzienia wynikające z potrzeb transportu.
Układy sterowania tego rodzaju linii charakteryzują następujące cechy:
- blokady między poszczególnymi napędami, uzależnione od drogi transportu oraz programu pracy;
- sterowanie z centralnej dyspozytorni;
- sygnalizacja przebiegu pracy urządzeń oraz łączność ze stanowiskami roboczymi wzdłuż trasy transportu.
Szczególne znaczenie w systemie blokad ma blokada kolejnościo-wa polegająca na tym, że rozruch linii transportowej odbywa się od końca linii oraz na tym, że w przypadku awaryjnego zatrzymania jednego z członów linii, powinny zostać zatrzymane wszystkie człony linii poprzedzające go w procesie transportu. Blokada kolejnościowa zapobiega zasypaniu zatrzymanego przenośnika przez materiał transportowany przez poprzedzające go przenośniki, co może spowodować groźną w skutkach awarię całej linii transportowej.
Sterowanie silników przenośników może odbywać się albo z pulpitów sterowniczych rozmieszczonych wzdłuż linii transportowej przy poszczególnych przenośnikach, albo z pulpitu centralnego ustawionego w dyspozytorni. Schemat sterowania trzema przenośnikami w obu wariantach. Przyciski GO są to przyciski wyłączające(dowolna liczba); rozmieszczone wzdłuż trasy linii, pozwalające na awaryjne zatrzymanie przenośników.
Przy sterowaniu centralnym pokazanym na rys. 9.2d prądy rozruchowe załączanych silników dodają się, w wyniku czego powstaje sumaryczny prąd rozruchowy o zbyt dużej wartości. Aby tego uniknąć stosuje się załączanie silników w pewnych określonych odstępach czasu. Opóźnienie uzyskuje się rozmaitymi sposobami, np. za pomocą przekaźników czasowych lub odśrodkowych. Przekaźnik odśrodkowy jest uruchamiany przez silnik poprzedzający silnik załączany i zamyka swój zestyk po osiągnięciu przez silnik pełnej prędkości. Zestyki przekaźników odmierzających odstępy czasu są oznaczone na schemacie literą X.
Układ sterowania silników przenośników stanowiących elementy linii transportowych musi uwzględniać wymagania stawiane poszczególnym elementom linii, np, wzajemnego uzależnienia pracy przenośników, uzależnienia pracy urządzeń pomocniczych od pracy przenośników, jak np. zasuw, podajników itp.
W skomplikowanych układach transportowych jakie spotyka się np. w elewatorach zbożowych lub na składowiskach rud, zachodzi potrzeba zmian trasy transportu przez zatrzymywanie i uruchamianie odpowiednich przenośników. Elementami składowymi dróg transportowych na dużych składowiskach materiałów sypkich są również dźwignice, np. mosty przeładunkowe, suwnice chwytakowe itp. Praca takich dróg transportowych jest bardzo często częściowo lub całkowicie zautomatyzowana.
Galeria zdjęć
|
|
|
|