Aktualności » Zabezpieczanie przewodów i silników
Wyłącznik służący do zabezpieczenia przewodów musi być wyposażony w wyzwalacze lub przekaźniki termobimetalowe oraz w wyzwalacze elektromagnesowe bezzwłoczne. Prąd znamionowy ciągły wyłącznika powinien być większy od obciążalności prądowej chronionych przewodów. Wyzwalacze lub przekaźniki powinny mieć takie zakresy nastawcze, by istniała możliwość:
- nastawienia wyzwalaczy lub przekaźników termobimetalo-wych na prąd 1,1 J(id, gdzie Idd jest obciążalnością długotrwałą przewodów;
- nastawienia wyzwalaczy lub przekaźników termobimetalo-wych w pomieszczeniach niebezpiecznych pod względem wybuchowym na prąd 0,8 W,
- nastawienia wyzwalaczy elektromagnesowych na prąd ok. 1,2 lrmi gdzie lim jest największą wartością chwilową prądu roboczego.
W
przypadkach gdy prąd zwarciowy przekracza zdolność zwarciową
wyłączania wyłącznika stosuje się włączanie bezpieczników w szereg z
wyłącznikiem. Zadanie wyłącznika ogranicza się wówczas do
zabezpieczania przed przeciążeniem, prądy zwarciowe są natomiast
przerywane przez bezpieczniki. Tego rodzaju rozwiązania zabezpieczania
przewodów stosuje się z reguły w przypadku stosowania wyłączników
stycznikowych mających niewielką zdolność wyłączania zwarć. Wielkość
wkładek bezpiecznikowych jest ograniczona prądem znamionowym wyzwalaczy
termobimetalowych względnie przekaźników, zazwyczaj wymaga się, by
prąd wkładki nie przekraczał 6-krot-nej wartości zakresu nastawienia
wyzwalacza lub przekaźnika.
Bezpieczniki zawsze stanowią
zabezpieczenie zwarciowe przewodów, natomiast zabezpieczenie przed
przeciążeniami stanowią tylko wtedy, gdy są tak dobrane, że nie
pozwalają na wyzyskanie pełnej obciążalności przewodów.
Przewody są podzielone na następujące grupy:
- grupa 1: przewody ułożone na stałe w instalacjach użytkowanych w warunkach nieprzemysłowych;
- grupa 2: przewody do odbiorników ruchomych, przewody świecznikowe;
- grupa 3: przewody ułożone na stałe w instalacjach użytkowanych w warunkach przemysłowych;
- grupa 4: przewody grupy 3 w obwodach siłowych, jeżeli nie są narażone na przeciążenia, np. jeżeli są objęte zabezpieczeniem przeciążeniowym i nie stykają się z przedmiotami łatwopalnymi;
- grupa 5: przewody w miejscach niebezpiecznych pod względem wybuchowym, jeżeli nie są zabezpieczone przed przeciążeniem innymi przyrządami.
- na początku linii zasilającej i na początku każdego obwodu odbiorczego, jak pokazano na rys. 5.3a;
- wzdłuż linii oraz przy rozgałęzieniach hmi zasilającej, jeżeli przekrój przewodu zmniejsza się, a zabezpieczenie zainstalowane na początku nie stanowi zabezpieczenia przewodu o mniejszym przekroju, jak pokazano na rys. 5.3b.
- silniki niewielkiej mocy zabezpiecza się na ogół za pomocą bezpieczników, zabezpieczenie tego rodzaju nie chroni przed przeciążeniem;
- silniki nieco większej mocy (aż do mocy największych) zabezpiecza się od przeciążeń i zwarć za pomocą wyłączników samoczynnych wyposażonych w urządzenia zabezpieczające; urządzenia zabezpieczające powinny zawierać dwa człony: a) człon przeciążeniowy, który powoduje wyłączenie silnika ze zwłoką, chroniąc go w ten sposób przed przekroczeniem dopuszczalnego przyrostu temperatury, b) człon zwarciowy, który powoduje natychmiastowe wyłączenie silnika w przypadku powstania w nim zwarcia, chroniąc go w ten sposób przed skutkami przepływu prądu zwarciowego.
Dobór zabezpieczeń przeprowadza się w następujący sposób:
- bezpieczniki dobiera się w taki sposób, by nie przepalały się w czasie rozruchu silnika;
Galeria zdjęć
|
|
|
|