A A A

Aktualności » Podstawowe uklady sterowania

Sterowanie silników jednobiegowyeh polega na załączaniu i wy­łączaniu silnika bez możliwości sterowania jego prędkości. Jeśli silnik jest zasilany z sieci przemysłowej, to moc silnika nie jest ograniczona pod warunkiem, że transformatory zasilające sieć są odpowiedniej mocy. Przy zasilaniu natomiast z sieci użyteczności publicznej niskie­go napięcia moc silników. Tego rodzaju ograniczenie mocy jest powodowane duży­mi prądami rozruchowymi silników klatkowych, wywołującymi pod­czas rozruchów spadki napięcia o niedopuszczalnej wartości.
Sterowanie za pomocą rozłącznika. Układ sterowania silnika za pomocą rozłącznika. Silnik jest w tym układzie zabezpieczony   za   pomocą   bezpieczników,   a   więc   tylko   zwarciowo. W przypadku przepalenia się jednego bezpiecznika silnik musi być wyłączony, aby nie dopuścić do pracy jednofazowej, która grozi prze­grzaniem, a nawet spaleniem się silnika. Silnik jest załączany bezpo­średnio do sieci, rozwija on swój pełny moment rozruchowy pobie­rając jednak z sieci odpowiednio duży prąd rozruchowy. Układ jest stosowany do sterowania silników o mocy nie przekraczającej warto­ści podanych w tabl. 6.1 przy zasilaniu z sieci użyteczności publicz­nej; przy zasilaniu z sieci przemysłowej moc silnika może być więk­sza. W przypadku zaniku i ponownego pojawienia się napięcia nastę­puje samorozruch silnika. Sterowanie za pomocą wyłącznika samoczynnego. Silnik jest załączany i wyłączany za po­mocą wyłącznika samoczynnego, wyposażonego w wyzwalacze bez­zwłoczne I tworzące zabezpieczenie zwarciowe, wyzwalacze termo-bimetalowe 2 tworzące zabezpieczenie od przeciążeń oraz wyzwalacz podnapięciowy 3 uniemożliwiający samorozruch w przypadku zaniku i ponownego pojawienia się napięcia.
Możliwe są następujące odmia­ny tego układu:
  • jeśli występujący w sieci prąd zwarciowy przekracza zdolność wyłączania wyłącznika, to w szereg z nim włącza się bezpieczniki, które przerywają prąd zwarciowy odciążając w ten sposób wyłącznik;
  • jeśli samorozruch silnika jest dopuszczalny lub konieczny, to wyłącznik nie posiada wyzwalacza podnapięciowego;
  • w wyłącznikach na większe prądy znamionowe zamiast wy-zwalaezy termobimetalowych i nadprądowych bezzwłocznych są sto­sowane przekaźniki działające na wyzwalacz podnapięciowy;
  • w przypadku konieczności zdalnego sterowania wyłącznika jest on wyposażony w napęd elektromagnesowy lub silnikowy — służący do zamykania — a także w wyzwalacz wzrostowy do zdal­nego otwierania;
  • wyłączniki montowane w obudowach są wyposażone w am­peromierze, niekiedy w amperomierze i woltomierze.
Układy z wyłącznikami samoczynnymi są stosowane w napędach z silnikami od niewielkich do znacznych mocy, pracujących z małą częstością łączeń. Sterowanie silnika za pomocą wyłącznika stycznikowego. Wyłącznik styczniko-wy sterowany za pomocą dwóch przycisków: I — załączanie, 0 — wy­łączanie. Wyłącznik  jest wyposażony w  przekaźniki termobimetalo-we 1 tworzące zabezpieczenie od przeciążeń, które działając przery­wają obwód cewki wyłącznika powodując jego otworzenie się w przy­padku zbyt długotrwającego przeciążenia. Ze względu na to, że zdol­ność wyłączania zwarć przez wyłączniki stycznikowe jest ograniczo­na, zabezpieczenie zwarciowe jest tworzone za pomocą włączonych w szereg z wyłącznikiem bezpieczników. tym przy­padku obwodu cewki nie zabezpiecza się odrębnymi bezpiecznikami. Jeśli natomiast przyciski są umieszczone w pewnej odległości od wy­łącznika, to ze względu na możliwość powstania w obwodzie cewki zwarcia, zabezpiecza się go za pomocą odrębnych bezpieczników, przy czym za-zwyczaj steruje się wyłącznik napięciem fazowym.
Układy z wyłącznikami stycznikowymi pozwalają na sterowa­nie silnika z kilku miejsc, przy czym przyciski załączające są łączone równolegle, a przyciski wyłączające szeregowo. Układy te są stoso­wane w napędach o. praktycznie dowolnej częstości łączeń.

Galeria zdjęć