Aktualności » Podstawowe uklady sterowania
Sterowanie silników jednobiegowyeh polega na załączaniu i wyłączaniu silnika bez możliwości sterowania jego prędkości. Jeśli silnik jest zasilany z sieci przemysłowej, to moc silnika nie jest ograniczona pod warunkiem, że transformatory zasilające sieć są odpowiedniej mocy. Przy zasilaniu natomiast z sieci użyteczności publicznej niskiego napięcia moc silników. Tego rodzaju ograniczenie mocy jest powodowane dużymi prądami rozruchowymi silników klatkowych, wywołującymi podczas rozruchów spadki napięcia o niedopuszczalnej wartości.
Sterowanie za pomocą rozłącznika. Układ sterowania silnika za pomocą rozłącznika. Silnik jest w tym układzie zabezpieczony za pomocą bezpieczników, a więc tylko zwarciowo. W przypadku przepalenia się jednego bezpiecznika silnik musi być wyłączony, aby nie dopuścić do pracy jednofazowej, która grozi przegrzaniem, a nawet spaleniem się silnika. Silnik jest załączany bezpośrednio do sieci, rozwija on swój pełny moment rozruchowy pobierając jednak z sieci odpowiednio duży prąd rozruchowy. Układ jest stosowany do sterowania silników o mocy nie przekraczającej wartości podanych w tabl. 6.1 przy zasilaniu z sieci użyteczności publicznej; przy zasilaniu z sieci przemysłowej moc silnika może być większa. W przypadku zaniku i ponownego pojawienia się napięcia następuje samorozruch silnika. Sterowanie za pomocą wyłącznika samoczynnego. Silnik jest załączany i wyłączany za pomocą wyłącznika samoczynnego, wyposażonego w wyzwalacze bezzwłoczne I tworzące zabezpieczenie zwarciowe, wyzwalacze termo-bimetalowe 2 tworzące zabezpieczenie od przeciążeń oraz wyzwalacz podnapięciowy 3 uniemożliwiający samorozruch w przypadku zaniku i ponownego pojawienia się napięcia.
Możliwe są następujące odmiany tego układu:
Układy z wyłącznikami stycznikowymi pozwalają na sterowanie silnika z kilku miejsc, przy czym przyciski załączające są łączone równolegle, a przyciski wyłączające szeregowo. Układy te są stosowane w napędach o. praktycznie dowolnej częstości łączeń.
Sterowanie za pomocą rozłącznika. Układ sterowania silnika za pomocą rozłącznika. Silnik jest w tym układzie zabezpieczony za pomocą bezpieczników, a więc tylko zwarciowo. W przypadku przepalenia się jednego bezpiecznika silnik musi być wyłączony, aby nie dopuścić do pracy jednofazowej, która grozi przegrzaniem, a nawet spaleniem się silnika. Silnik jest załączany bezpośrednio do sieci, rozwija on swój pełny moment rozruchowy pobierając jednak z sieci odpowiednio duży prąd rozruchowy. Układ jest stosowany do sterowania silników o mocy nie przekraczającej wartości podanych w tabl. 6.1 przy zasilaniu z sieci użyteczności publicznej; przy zasilaniu z sieci przemysłowej moc silnika może być większa. W przypadku zaniku i ponownego pojawienia się napięcia następuje samorozruch silnika. Sterowanie za pomocą wyłącznika samoczynnego. Silnik jest załączany i wyłączany za pomocą wyłącznika samoczynnego, wyposażonego w wyzwalacze bezzwłoczne I tworzące zabezpieczenie zwarciowe, wyzwalacze termo-bimetalowe 2 tworzące zabezpieczenie od przeciążeń oraz wyzwalacz podnapięciowy 3 uniemożliwiający samorozruch w przypadku zaniku i ponownego pojawienia się napięcia.
Możliwe są następujące odmiany tego układu:
- jeśli występujący w sieci prąd zwarciowy przekracza zdolność wyłączania wyłącznika, to w szereg z nim włącza się bezpieczniki, które przerywają prąd zwarciowy odciążając w ten sposób wyłącznik;
- jeśli samorozruch silnika jest dopuszczalny lub konieczny, to wyłącznik nie posiada wyzwalacza podnapięciowego;
- w wyłącznikach na większe prądy znamionowe zamiast wy-zwalaezy termobimetalowych i nadprądowych bezzwłocznych są stosowane przekaźniki działające na wyzwalacz podnapięciowy;
- w przypadku konieczności zdalnego sterowania wyłącznika jest on wyposażony w napęd elektromagnesowy lub silnikowy — służący do zamykania — a także w wyzwalacz wzrostowy do zdalnego otwierania;
- wyłączniki montowane w obudowach są wyposażone w amperomierze, niekiedy w amperomierze i woltomierze.
Układy z wyłącznikami stycznikowymi pozwalają na sterowanie silnika z kilku miejsc, przy czym przyciski załączające są łączone równolegle, a przyciski wyłączające szeregowo. Układy te są stosowane w napędach o. praktycznie dowolnej częstości łączeń.
