Aktualności » Hamulec indukcyjny
Hamulec indukcyjny ze względu na sposób działania należy do grupy sprzęgieł indukcyjnych i nazywa się potocznie hamulcem na prądy wirowe. Hamulec składa się ze stojana i wirnika. Stojan hamulca jest wykonany podobnie do stojana silnika prądu stałego i jest uzwojony, wirnik stanowi cylinder stalowy bez uzwojenia. Jeśli stojan hamulca jest wzbudzony, a wirnik jest obracany przez silnik napędowy, to w stalowym cylindrze indukują się napięcia powodujące przepływ prądów wirowych. Wzajemne oddziaływanie na siebie pola stojana i prądów wirowych wirnika powoduje powstanie momentu hamującego. Energia kinetyczna mechanizmu zostaje zamieniona na energię cieplną strat od prądów wirowych. Spotykane wartości momentów znamionowych wynoszą 30-T-2000 N m, momenty maksymalne 150-4-4500 N • m.
Wskutek prostej konstrukcji praca hamulców na prądy wirowe jest
bardzo pewna. Układ napędowy silnik indukcyjny pierścieniowy — hamulec na prądy wirowe ma bardzo dogodne
charakterystyki mechaniczne. Układ tego rodzaju pozwala na uzyskanie niewielkich
pręd- kości nawet przy małych obciążeniach. Charakterystyka 1 jest cha-rakterystyką silnika.
Charakterystyki 2, 3, 4 są charakterystykami hamulca przy różnych prądach wzbudzenia, charakterystyki 5,
6, 7 są charakterystykami układu, powstałymi jako wynik odejmowania od charakterystyki silnika
charakterystyk hamulca. Wzmacniacz magnetyczny jest urządzeniem, w którym małe ilości energii są użyte do
sterowania znacznie większych ilości energii w wyniku wykorzystania własności magnetycznych materiałów.
Wzmacniacz magnetyczny w swojej istocie jest dławikiem z rdzeniem żelaznym. Reaktancja dławika jest
zmieniana drogą podmagnesowy-wania rdzenia prądem stałym. Dwa identyczne rdzenie stalowe 1 mają uzwojenie 2 o jednakowej liczbie zwojów; tworzą one
uzwojenie robocze włączone w obwód prądu przemiennego. Rdzenie mają oprócz tego uzwojenie wspólne 3,
włączone w obwód prądu stałego, jest to uzwojenie sterujące. Materiał rdzeni jest tego rodzaju, że
krzywa magnesowania przebiega bardzo stromo, powyżej zaś pewnej wartości indukcji, zwanej indukcją
nasycenia, krzywa przebiega poziomo.
Jeśli prąd w uzwojeniu sterującym nie przepływa, to rdzenie nie są nasycone i reaktancja uzwojenia
roboczego jest duża. Jeśli zacznie przepływać prąd sterujący, to wskutek nasycenia rdzeni reaktancja
uzwojenia roboczego maleje i zaczyna przez nie przepływać prąd, którego wartość jest wyznaczona
impedancją obwodu prądu przemiennego. Napięcie uzwojenia roboczego obniża się do bardzo małej wartości,
a napięcie odbiornika wzrasta do wartości napięcia zasilającego. Zmiana wartości prądu sterującego
powoduje więc zmianę średniej warto-ści napięcia i prądu odbiornika. W celu zwiększenia czułości
wzmacniaczy stosuje się dodatkowe sterowanie prądem roboczym, tego rodzaju dodatkowe sterowanie nazywa
się sprzężeniem zwrotnym. Układ wzmacniacza ze sprzężeniem zwrotnym. Prąd
roboczy jest prostowany za pomocą prostownika Pr, a następnie przepuszczany przez dodatkowe uzwojenie
sterujące, wzmacniając w ten sposób magnesowanie rdzenia. Charakterystyki wzmacniaczy ze sprzężeniem
zwrotnym są przesunięte oraz obrócone, wskutek czego są niesymetryczne. Przesunięcie charakterystyk
uzyskuje się również za pomocą dodatkowego uzwojenia magnesującego, zwanego uzwojeniem polaryzującym.
Wzmacniacze magnetyczne mogą być stosowane również do zasilania odbiorników prądu stałego. Moc wyjściowa wzmacniaczy magnetycznych zawiera się w granicach 2 W do 100 kW, stała czasowa w granicach 0,05 — 0,5 s. Współczynniki wzmocnienia zależą od materiału rdzenia oraz od wykonania uzwojenia sprzężenia zwrotnego. Wynoszą one 50-j-10 000. Wzmacniacze o specjalnej charakterystyce mające tylko dwa stany pracy — pracę z dużą reaktancją oraz pracę z reaktancją małą — są stosowane jako łączniki bezstykowe. Stan pracy z dużą reaktancją odpowiada stanowi otwarcia łącznika stykowego, stan zaś pracy z małą reaktancją — stanowi zamknięcia. Zaletą łączników magnetycznych jest niezwykle prosta budowa oraz brak części podlegających zużywaniu się, wskutek czego są one bardzo pewne w działaniu. Wykazują one natomiast następujące wady: nie stwarzają bezpiecznej przerwy w obwodzie, działają wolno, mają duże wymiary i masę, wskutek czego są kosztowne i kłopotliwe w montażu. Stosowane są zarówno łącz-niM prądu przemiennego jak i stałego.
Galeria zdjęć
|
|
|
|