Artykuły » Przykłady nietechnologiczne konstrukcji
Przykłady nietechnologicznej i poprawnej konstrukcji części galwanizowanych. W przypadku galwanicznych powłok ochronno-dekoracyjnych miedź-nikiel-chrom stosuje się ich grubości zgodnie z normą PN-83/H-97006 dla przedmiotów ze stali i normą PN-83/H-97009 dla przedmiotów ze stopów miedzi. Rozróżnia się warunki użytkowania:
Ni, Ni-Cr, Cu-Ni-Cr, Ni-Cu-
-Ni-Cr.
Liczba nakładanych warstw zależy od warunków pracy: S — jedna warstwa, dwie, trzy lub cztery warstwy.
Zaleca się podawanie na rysunkach tych powierzchni, na których jest konieczne uzyskanie możliwie równomiernej powłoki.
Stale wysokowęglowe i niektóre stale stopowe o dużej wytrzymałości na rozciąganie mają skłonność do nawodorowania w procesie galwanicznym, które powoduje tzw. kruchość wodorową. W takich przypadkach po obróbce galwanicznej należy przeprowadzić obróbkę odwodorowania. Powłoki ogniowe występują głównie w hutnictwie przy powlekaniu przez zanurzanie w stopionym metalu taśm, blach i drutu oraz innych wyrobów masowego zastosowania. Znajdują one także zastosowanie w wielu wyrobach narażonych na działanie czynników korozyjnych atmosfery (powłoka cynkowa); wysokiej temperatury i agresywnych gazów (powłoka aluminiowa); produktów spożywczych (powłoka cynowa) oraz silnie agresywnych chemikaliów (powłoka ołowiowa). Powłoki ogniowe mają wysoką trwałość dzięki dużej grubości warstwy oraz odporności na działanie czynników mechanicznych.
Powłoki metalizacyjne i metalizacyjno-malarskie są to powłoki na bazie cynku i aluminium oraz tworzyw sztucznych o grubości rzędu 0,15-7-0,4 mm (zwykle 2-r-3 warstwy).
Powłoki z tworzyw sztucznych są odporne na temperatury w granicach średnio od minus 20° do plus 100~-120°C. Wyjątek stanowi teflon (-200°C do -ł-300°C). Polietylen WC wytrzymuje temperatury od — 50 do + 60°C, polimetakrylan metylu od 0 do +60°C PCW, zmiękczony od —10 do +50°C.
Powłoki z tworzyw sztucznych są odporne na słabe kwasy, słabe zasady, słabe roztwory soli nieorganicznych. Nie są natomiast odporne na silne kwasy (z wyjątkiem teflonu).
- W — wyjątkowo ciężkie,
- C — ciężkie,
- U — umiarkowane,
- L — lekkie,
- B — bardzo lekkie.
Ni, Ni-Cr, Cu-Ni-Cr, Ni-Cu-
-Ni-Cr.
Liczba nakładanych warstw zależy od warunków pracy: S — jedna warstwa, dwie, trzy lub cztery warstwy.
Zaleca się podawanie na rysunkach tych powierzchni, na których jest konieczne uzyskanie możliwie równomiernej powłoki.
Stale wysokowęglowe i niektóre stale stopowe o dużej wytrzymałości na rozciąganie mają skłonność do nawodorowania w procesie galwanicznym, które powoduje tzw. kruchość wodorową. W takich przypadkach po obróbce galwanicznej należy przeprowadzić obróbkę odwodorowania. Powłoki ogniowe występują głównie w hutnictwie przy powlekaniu przez zanurzanie w stopionym metalu taśm, blach i drutu oraz innych wyrobów masowego zastosowania. Znajdują one także zastosowanie w wielu wyrobach narażonych na działanie czynników korozyjnych atmosfery (powłoka cynkowa); wysokiej temperatury i agresywnych gazów (powłoka aluminiowa); produktów spożywczych (powłoka cynowa) oraz silnie agresywnych chemikaliów (powłoka ołowiowa). Powłoki ogniowe mają wysoką trwałość dzięki dużej grubości warstwy oraz odporności na działanie czynników mechanicznych.
Powłoki metalizacyjne i metalizacyjno-malarskie są to powłoki na bazie cynku i aluminium oraz tworzyw sztucznych o grubości rzędu 0,15-7-0,4 mm (zwykle 2-r-3 warstwy).
Powłoki z tworzyw sztucznych są odporne na temperatury w granicach średnio od minus 20° do plus 100~-120°C. Wyjątek stanowi teflon (-200°C do -ł-300°C). Polietylen WC wytrzymuje temperatury od — 50 do + 60°C, polimetakrylan metylu od 0 do +60°C PCW, zmiękczony od —10 do +50°C.
Powłoki z tworzyw sztucznych są odporne na słabe kwasy, słabe zasady, słabe roztwory soli nieorganicznych. Nie są natomiast odporne na silne kwasy (z wyjątkiem teflonu).
